Aangezien de officiele juridisch verantwoorde teksten makkelijk te vinden zijn op het Internet, en niet uitblinken in leesbaarheid, hier een korte, eigen, weergave van wat nu Open Source, en GPL globaal inhouden.

In beide gevallen gaat het om een vorm van licentie, die de makers van software verbinden aan hun product. Nu is het meestal zo, dat u voor een licentie moet betalen. Wie software koopt, betaalt voor een licentie, veelal voor één werkplek en één gebruiker. Software die valt onder Open Source-licentie of General Purpose License, is gratis, in ieder geval in aanschaf of gebruik. Toch kunt u Open Source- en GPL-software kopen, bijvoorbeeld Linux-distributies (merken), OpenOffice.org op CD; u betaalt dan voor boeken, een bepaalde periode ondersteuning en toegang tot helpdesks, maar niet voor de software. Laat u uw linux-installatie en -configuratie door GL-OSS Computer uitvoeren, dan betaalt u voor de dienstverlening, niet voor linux.

Het verschil tussen Open Source en GPL, zit in het openbaar zijn van de broncode - het programmeerwerk - van de software. Bij GPL-software blijft de broncode bezit van de makers, bij Open Source-software is de broncode open, dat wil zeggen, dat iedereen er gebruik van mag maken om zijn eigen software te bouwen, wat met zich meebrengt dat niet steeds hetzelfde wiel opnieuw uitgevonden hoeft te worden, en iedereen verbeteringen aan kan brengen.

Zeker het vermelden waard, is dat de nederlandse overheid, middels een unaniem aannemen van de motie Vendrik , de stelling ingenomen heeft dat overheden in Nederland in het bezit dienen te zijn van de broncode van door hun gebruikte software, en dat er bij diezelfde overheden indien mogelijk de voorkeur gegeven moet worden aan Open Source-software. In de uitvoering hiervan loopt Nederland achter; de invoering van Open Source op grote schaal, óók in de prive sector, is in Duitsland vergevorderd.